środa, 2 listopada 2011

Moja kuzynka Rachela






 Daphne du Maurier (ur. 13 maja 1907 w Londynie, zm. 19 kwietnia 1989 w Kornwalii) − angielska pisarka, autorka głośnych powieści i opowiadań.

Urodziła się w Londynie w artystycznej rodzinie. Jej ojciec Sir Gerald du Maurier był aktorem i producentem, a dziadek George du Maurier − pisarzem i rysownikiem.
Pierwsza powieść Daphne du Maurier pt. Dobry duch została wydana w 1931. Jej najsłynniejsza powieść Rebeka należy do kanonu światowej literatury, zainspirowała także oscarowy film Alfreda Hitchcocka o tym samym tytule. Również podstawą Ptaków tego reżysera było jedno z opowiadań du Maurier. Natomiast w 1973 r., na podstawie jej opowiadania Nie oglądaj się teraz Nicolas Roeg zrealizował film pod tym samym tytułem.
Pomimo długoletniego małżeństwa z generałem Frederickiem Browningiem, z którym miała syna i dwie córki, wiele wskazuje na to, że du Maurier była homoseksualna (sama nazywała swoje skłonności "weneckimi") i była związana z kilkoma kobietami, m.in. z Gertrudą Lawrence.
W roku swojej śmierci otrzymała tytuł Dame of the British Empire. Zmarła w swoim domu w ukochanej Kornwalii, w której mieszkała przez większość życia. (źródło wikipedia)

O autorce Daphne Du Maurier dowiedziałam się niedawno, przy okazji serialu emitowanego w TVP pt. "Rebeka". Postanowiłam przeczytać jakąś książkę tej autorki i tak oto w ten sposób wpadła w moje ręce "Moja kuzynka Rachela". 
Powieść jest o młodym Angliku Filipie Ashleyu który stracił rodziców i został wychowany przez swego wuja Ambrożego w posiadłości w Kornwalii. Chłopiec wychowywał się wyłącznie w męskim gronie, nie zaznając nigdy kobiecej ręki. Obaj mężczyźni byli bardzo ze sobą zżyci, jednak podczas pewnych wakacji Ambroży musiał udać się na wakacje do Italii ażeby podreperować swój stan zdrowia. Tam poznał i zakochał się w Racheli a wkrótce ją  poślubił. Filip dowiedział się o wszystkim z listów od Ambrożego. Z czasem jednak otrzymywał listy które były dość niepokojące i sugerujące że Rachela ma niekorzystny wpływ na Ambrożego. Filip od tamtej pory stworzył w swojej głowie wrogi obraz swej kuzynki Racheli, myśląc o niej najgorsze rzeczy. Myśli te spotęgowała informacja o nagłej śmierci wuja. Dalej nie napiszę co było bo akcja od tego momentu zaczyna się ciekawie rozwijać.
Jest to romans sensacyjno-psychologiczny. Autorka wspaniale buduje nastrój grozy (kto czytał lub oglądał Rebekę ten wie), powieść bardzo dobrze a wręcz mistrzowsko ukazuje portrety psychologiczne bohaterów, jest wciągająca i trzyma w napięciu. Bardzo polecam i na pewno sięgnę po wszystkie pozostałe książki autorki.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz